Elektrisch rijden…

Het is inmiddels 2019, een jaar waarin het elektrisch rijden goed op gang komt. Meer modellen, meer laadmogelijkheden en meer mensen die het, ondanks wat de Telegraaf en het AD schrijven, aandurven om de stap te maken. Aangezien mijn auto met pensioen mocht was het voor mij de keuze: Een VW Golf (Variant) of een Tesla model 3. Maar hoe doe je dat dan met een elektrische auto, zeker omdat ik al snel 300km op een dag rij voor mijn werk. Van collega’s hoorde ik dat het allemaal prima kon, sommige hebben al een paar jaar ervaring, dus de stap gemaakt en ingestapt in de Tesla! Half maart bestelt en eind maar stond hij al klaar! 2 weken levertijd, dat had ik nog nooit meegemaakt met een auto! Klein probleem, de auto was er eerder dan de laadpaal thuis, dus hoe komen we aan stroom? Gelukkig staan er in de wijk meerdere openbare laadpalen, dus stroom was er. Nu hadden we de kinderen beloofd dat als we het 12.5 jaar met elkaar zouden uithouden, we een weekend naar Disneyland Parijs zouden gaan, dat was binnen een week nadat ik de auto had opgehaald, een lange rit die je, ondanks de long-range, niet op 1 acculading kunt doen… Totaal onervaren, niet wetende hoe of wat ingestapt en de navigatie op Parijs gezet! In het zuiden van het land had ik trek in koffie, op de achterbank rees de vraag om een sanitairestop. De snellader bij Oosterhout bleek op slechts een paar kilometer, gelegen naast de McDonalds. Auto aan de stekker, kinderen naar het toilet en papa aan de koffie! Een korte stop, maar genoeg om daarna door te reizen naar Lille, waar tijdens de lunch konden laden. Disney kon worden gehaald, de accu zat nog goed vol, wat maar goed was ook omdat Disney geen laadpalen heeft op hun parkeerterreinen. Bij ons hotel in elk geval niet. Als je dan ook nog zo stom bent om de bewakingscamera’s die in de auto ingebouwd zijn aan te laten staan loopt hij vanzelf leeg, tot 20% want dan schakelt hij ze zelf uit. Goed, eerst genieten van een paar dagen Disney, maar daar ging dit stuk niet over. Op de terugweg, met nog een kleine 20%, zo’n 100km, eerst maar naar de SuperCharger, een stop die ik liever niet had gedaan, maar er was nood aan de man en dat zien we maar als leergeld. Verder konden we prima doorrijden, met het avondeten in België gestopt, hier doemde zich een nieuw fenomeen op. In België is een groep die parkeert bij laadpalen. Overal was plek, de palen moest je voor omrijden, maar kennelijk was het nodig deze te blokkeren. Tussen een Mercedes en BMW kon ik nog net een plekje vinden, kabel er in en eten maar. Daarna zonder problemen naar huis gereden, in Hoorn nog een voorzorg stop gemaakt omdat ik niet wist of de laadpaal in de wijk vrij was, dit kun je gewoon via een app zien weet ik inmiddels, zodat ik de volgende dag op zijn minst kantoor zou halen. De kop was er af, de kilometer teller schreef inmiddels met 4 cijfers. Als je zonder ervaring en planning naar Parijs kunt rijden, waarom moppert iedereen er dan zo op? Laten we eens kijken hoe dat van de zomer gaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.